چگونه لیست برش برای کابینتهای آشپزخانه بسازیم
لیست برش کابینت آشپزخانه فهرست کاملی از تمام پنل‌هایی است که برای یک ردیف کابینت باید برش بزنید: پنل‌های جانبی، سقف‌ها، کف‌ها، طبقات، پشتها، جعبه‌های کشو و نماهای درب — هر کدام با عرض، ارتفاع، ماده و تعداد دقیق. اگر این لیست را قبل از آنکه دست به اره ببرید درست تهیه کنید، معمولاً ۱۵ تا ۲۵٪ از صورتحساب مواد خود کم میکنید و از گران‌ترین اشتباهات کابینت‌سازی جلوگیری میکنید: پنل‌های بداندازه و قطعات فراموششده. گردش کار هرگز تغییر نمی‌کند، چه یک زیرسینکی بسازید و چه یک آشپزخانه کامل ۱۵ کابینته: اتاق را اندازه بگیرید، چیدمان را طراحی کنید، همه قطعات را با کسورات درست فهرست کنید، چیدمان ورق را بهینه کنید و سپس برگه‌های برش برچسب‌دار را برای کارگاه خروجی بگیرید. این راهنما هر پنج مرحله را طی میکند و با یک مثال کاملاً حل‌شده برای یک آشپزخانه راهرویی واقعی تمام میشود تا اعداد را از ابتدا تا انتها ببینید.
آناتومی یک کابینت آشپزخانه
قبل از اینکه بتوانید قطعات را فهرست کنید، باید بدانید یک کابینت از چه اجزایی ساخته شده است. واحدهای زمینی، دیواری و قدی همگی اسکلت یکسانی دارند و فقط ابعادشان تغییر میکند.
یک بدنه کابینت زمینی استاندارد و بدون قاب نما (سبک اروپایی) از این اجزا تشکیل شده است:
- دو پنل جانبی (گِیبل): دیواره‌های عمودی جعبه، بریده‌شده از ماده بدنه ۱۸ میلی‌متری. در جعبه بدون قاب، پنل‌های جانبی بیرونی‌ترین پنل‌ها هستند، پس تمام عمق را می‌پوشانند و بقیه قطعات بین آنها جا می‌گیرند.
- قیدهای رویی یا یک سقف کامل: دو تیرک ۱۰۰ میلی‌متری روی واحد زمینی (تا صفحه کابینت روی آن بنشیند)، یا یک پنل کامل روی واحد دیواری.
- پنل کف: کف جعبه، محصور بین دو پنل جانبی.
- پنل پشتی: ورق نازک‌تر ۶ یا ۱۲ میلی‌متری، که در یک شیار لبه (rebate) می‌نشیند یا به لبههای عقب میخ میشود تا جعبه را گونیا کند.
- طبقات: ثابت یا قابل تنظیم، ۲ تا ۳ میلی‌متر کمتر از عرض داخلی بریده میشوند تا تمیز جا بیفتند.
- قاب نما (اختیاری): یک قاب چوب ماسیو در جلوی کابینت، استاندارد روی کابینتهای سبک آمریکایی و غایب در جعبه‌های بدون قاب.
جعبه‌های کشو هر کدام پنج قطعه اضافه میکنند: دو بغل، یک جلو، یک عقب و یک کف. کم‌شمردن اینها آسان است، پس عمداً ضرب کنید: یک واحد زمینی سه‌کشو ۱۵ قطعه روی بدنه اضافه میکند و یک ست چهارکشو ۲۰ قطعه.
دربها و نماهای کشو جداگانه برش می‌خورند، معمولاً از همان ورق بدنه برای ظاهر یکپارچه (اسلب)، یا از MDF وقتی قرار است رنگ پاششی بخورند. چون MDF الیاف ندارد و رنگ را عالی می‌گیرد، بسیاری از سازندگان بدنهها را از تخته سهلایه توس یا ملامینه و نماها را از MDF می‌سازند. برای اینکه ببینید انتخاب ماده چگونه بازده شما را تغییر میدهد، راهنمای لیست برش تخته سهلایه ما را ببینید.
از همان ابتدا لیست خود را بر اساس ماده و ضخامت دسته‌بندی کنید. یک آشپزخانه معمولی سه دسته تولید میکند: تخته سهلایه بدنه ۱۸ میلی‌متری، پشتهای هاردبورد ۶ میلی‌متری و نماهای MDF ۱۸ میلی‌متری. هر دسته در برابر ورق موجودی خودش بهینه میشود، بنابراین مخلوط کردن آنها در یک اجرا نتیجه‌ای غیرقابل استفاده میدهد.
مرحله ۱: آشپزخانه خود را اندازه بگیرید
اندازهگیری دقیق، پایه کل لیست است. یک خطای ۵ میلی‌متری در طول دیوار می‌تواند یک ردیف کابینت را از پنجره رد کند یا شکافی باقی بگذارد که نمی‌توانید تمیز ببندید. اینها را اندازه بگیرید:
- طول دیوارها را در سه ارتفاع (کف، میانه دیوار، سقف) بگیرید و کوچک‌ترین عدد را ملاک قرار دهید. دیوارها به‌ندرت گونیا یا شاقول هستند.
- ارتفاع سقف، که حد بالای ارتفاع کابینتهای قدی شماست و فاصله بین کابینت زمینی و دیواری را تعیین میکند.
- موانع: پنجره‌ها، لوله‌ها، پریزها، رادیاتورها و هر ستون سازه‌ای. موقعیت دقیقشان را روی کروکی علامت بزنید.
- بازشوی لوازم خانگی: ماشین ظرفشویی تقریباً به ۶۰۰ میلی‌متر نیاز دارد و فر، یخچال و اجاق هر کدام فاصله مجاز خودشان را در برگه سازنده دارند. فاصله‌ها را طراحی کنید، حدس نزنید.
ابعاد استاندارد بدنه نقطه شروع قابل اتکایی به شما می‌دهند. جدول زیر اندازههای متریک رایج آشپزخانه را نشان میدهد؛ آن را با صفحه کابینت و لوازم خانگی خودتان تطبیق دهید.
| نوع کابینت | عمق | ارتفاع | عرض‌های رایج |
|---|---|---|---|
| واحد زمینی | ۵۶۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر | بدنه ۷۲۰ میلی‌متر + پاخور ۱۵۰ میلی‌متر | ۳۰۰، ۴۰۰، ۴۵۰، ۵۰۰، ۶۰۰، ۸۰۰، ۹۰۰ میلی‌متر |
| واحد دیواری | ۳۰۰ تا ۳۵۰ میلی‌متر | ۷۲۰ تا ۹۰۰ میلی‌متر | ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌متر |
| قدی / انباری | ۵۶۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر | ۱۹۷۰ تا ۲۳۰۰ میلی‌متر | ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر |
| ست کشویی | ۵۶۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر | بدنه ۷۲۰ میلی‌متر | ۴۰۰ تا ۹۰۰ میلی‌متر |
بین کابینتهای مجاور و کنار دیوار ۲ تا ۳ میلی‌متر فاصله بگذارید تا جا برای تطبیق با دیوار (scribe) و تنظیم باشد. بی‌اهمیت به نظر می‌رسد، اما اگر در ردیفی از ده کابینت از آن صرف‌نظر کنید، ۲۰ تا ۳۰ میلی‌متر خطا انباشته میشود که اغلب برای جا نشدن آخرین واحد کافی است.
مرحله ۲: چیدمان کابینت‌ها را طراحی کنید
حالا که اتاق اندازهگیری شده، آن را با مقیاس ترسیم کنید و به هر موقعیت یک کابینت اختصاص دهید. به هر واحد شماره بدهید (B1، B2، W1 و همین‌طور ادامه)، چون همین شماره‌ها به برچسب‌هایی تبدیل میشوند که ۲۰۰ مستطیل تقریباً یکسان را روی کف کارگاه مرتب نگه می‌دارند. یک آشپزخانه ال‌شکل معمولی ۱۲ تا ۱۶ کابینت زمینی، ۸ تا ۱۲ واحد دیواری و ۱ یا ۲ کابینت قدی دارد که با احتساب پشتها، طبقات، کشوها و نماها به ۱۵۰ تا ۲۵۰ قطعه مجزا می‌رسد. (طرح رایگان تا ۱۵۰ قطعه در هر محاسبه را می‌پذیرد — آشپزخانه‌ای کامل در سقف این بازه یعنی باید کار را به چند اجرا بشکنید، طبیعی‌ترین حالت یکی برای هر دسته ماده، یا به طرح Pro بروید.)
روش ساخت را همین حالا تعیین کنید، چون همین روش است که همه کسورات مرحله بعد را تعیین میکند. دو انتخاب رایج عبارت‌اند از پشت شیاری (پنل پشتی در یک شیار می‌نشیند، پس پنل‌های جانبی تمام عمق را دارند) یا پشت محصور (پشت بین دو پنل جانبی قرار می‌گیرد). هر کدام را انتخاب کردید، آن را روی همه کابینت‌ها یکسان اعمال کنید.
مرحله ۳: همه قطعات را فهرست کنید
حالا کابینت به کابینت پیش بروید و هر جزء را با عرض و ارتفاع نهایی‌اش بنویسید. مهارت حیاتی اینجا کسر کردن است: عرض کلی کابینت با عرض پنل‌های داخل آن یکی نیست. برای یک کابینت زمینی بدون قاب ۶۰۰ میلی‌متری، با عمق ۵۶۰ و ارتفاع ۷۲۰ میلی‌متر، با پنل‌های جانبی ۱۸ میلی‌متری و کف محصور، قطعات از تخته سهلایه ۱۸ میلی‌متری اینها هستند:
- ۲ عدد پنل جانبی: ۵۶۰ × ۷۲۰ میلی‌متر (عمق کامل بدنه در ارتفاع بدنه، چون پنل‌های جانبی دیواره‌های بیرونی هستند)
- ۱ عدد پنل کف: ۵۶۴ × ۵۶۰ میلی‌متر (۵۶۴ یعنی ۶۰۰ منهای ۲ × ۱۸، همان فاصله بین دو پنل جانبی)
- ۲ عدد قید رویی: ۵۶۴ × ۱۰۰ میلی‌متر
- ۱ عدد طبقه: ۵۶۲ × ۵۴۰ میلی‌متر (۲ میلی‌متر کمتر از عرض داخلی تا جا بیفتد، و از جلو و عقب کمی تورفته)
و از هاردبورد ۶ میلی‌متری:
- ۱ عدد پنل پشتی: ۵۹۸ × ۷۱۸ میلی‌متر (به اندازه‌ای که در شیار لبه بنشیند، چند میلی‌متر کمتر از ابعاد بیرونی)
رایج‌ترین خطای لیست برش، اشتباه گرفتن ابعاد داخلی با ابعاد کلی است؛ پس یک مرجع انتخاب کنید (من ابعاد کلی/بیرونی را به کار می‌برم) و هر قطعه داخلی را با همان حساب از آن استخراج کنید. این مورد و دیگر لغزش‌های پرتکرار را به تفصیل در رایج‌ترین اشتباهات لیست برش پوشش داده‌ایم.
قطعاتی را که بیرون از بدنه قرار می‌گیرند فراموش نکنید:
- نوارهای پرکننده: ۵۰ تا ۱۰۰ میلی‌متر عرض، برای بستن شکاف کنار دیوار یا بین کابینت‌ها.
- پنل‌های انتهایی: روکش‌های تزئینی روی گِیبل نمایان، اغلب از ماده درب.
- پاخورها: ۱۵۰ میلی‌متر ارتفاع در طول ردیف، که اغلب از دورریزها درمی‌آیند.
- قرنیز و پیشانی: اگر طراحی شما از آنها استفاده میکند.
- جعبه‌های کشو: هر کدام پنج قطعه، کم‌شمرده‌ترین آیتم هر لیستی.
یک مثال حل‌شده: آشپزخانه راهرویی با ۹ کابینت
برای اینکه موضوع ملموس شود، اینجا یک ردیف کامل است که اخیراً طراحی کردم: یک آشپزخانه راهرویی با پنج واحد زمینی، سه واحد دیواری و یک انباری قدی، ساخته‌شده به شیوه بدون قاب از تخته سهلایه توس ۱۸ میلی‌متری با پشتهای هاردبورد ۶ میلی‌متری و نماهای اسلب MDF ۱۸ میلی‌متری. لیست خود شما هم باید پیش از بهینه‌سازی به همین سطح از جزئیات برسد.
| واحد | نوع | قطعات بدنه ۱۸ میلی‌متری | پشت ۶ میلی‌متری | نماهای MDF ۱۸ میلی‌متری |
|---|---|---|---|---|
| B1 | زیرسینکی ۸۰۰ | ۲ پنل جانبی، کف، ۲ قید رویی | ۱ | ۲ درب |
| B2 | تک‌درب ۵۰۰ | ۲ پنل جانبی، کف، ۲ قید رویی، ۱ طبقه | ۱ | ۱ درب |
| B3 | سه‌کشو ۵۰۰ | ۲ پنل جانبی، کف، ۲ قید رویی | ۱ | ۳ نمای کشو |
| B4 | تک‌درب ۶۰۰ | ۲ پنل جانبی، کف، ۲ قید رویی، ۱ طبقه | ۱ | ۱ درب |
| B5 | تک‌درب ۴۰۰ | ۲ پنل جانبی، کف، ۲ قید رویی، ۱ طبقه | ۱ | ۱ درب |
| W1 تا W3 | واحدهای دیواری | هرکدام ۲ پنل جانبی، سقف، کف، ۱ طبقه | هرکدام ۱ | هرکدام ۱ درب |
| T1 | انباری ۶۰۰ | ۲ پنل جانبی، سقف، کف، ۴ طبقه | ۱ | ۲ درب |
با شمردن همه‌چیز، این آشپزخانه به ۵۱ پنل بدنه، ۹ پشت هاردبورد و ۱۳ نمای MDF رسید، به‌علاوه ۱۵ قطعه جعبه کشو برای همان یک ست کشویی (بریده‌شده از دورریزهای تخته سهلایه)، یعنی تقریباً ۸۸ قطعه در سه دسته ماده که هر کدام جداگانه روی ورق بهینه میشوند. با وارد کردن اینها در بهینهساز روی ورقهای ۲۴۴۰ × ۱۲۲۰ میلی‌متری با kerf ۳ میلی‌متری و قفل الیاف روی گِیبل‌های نمایان (نماهای MDF الیافی ندارند که قفل شود)، چیدمان به پنج ورق تخته سهلایه توس ۱۸ میلی‌متری با بازده ۸۹٪، دو ورق هاردبورد ۶ میلی‌متری برای پشتها و دو ورق MDF ۱۸ میلی‌متری برای نماها رسید. در مجموع نه ورق.
در مقابل، اولین چیدمان دستی من از همان قطعات هفت ورق تخته سهلایه ۱۸ میلی‌متری مصرف کرد، چون نمی‌توانستم قطعات کشو و طبقات انباری را با چشم داخل فضاهای خالی جا بدهم. دو ورق اضافی، هر کدام ۷۰ دلار، یعنی ۱۴۰ دلار ضایعات قابل اجتناب در یک آشپزخانه، و بهینهساز چیدمان بهتر را در کمتر از یک دقیقه پیدا کرد. همین فاصله، تمام دلیلِ طراحی برش پیش از برش زدن است.
مرحله ۴: چیدمان ورق را بهینه کنید
چیدن بیش از ۸۰ قطعه روی ورقهای موجودی با کمترین ضایعات یک مسئله bin-packing است و انجام دستی آن از حدود دوازده قطعه به بعد هم کند است و هم پرضایعات. یک بهینهساز لیست برش این کار را در چند ثانیه انجام میدهد. برای اجرای یک آشپزخانه در CutPlan:
- قطعات را دسته‌بندی‌شده بر اساس ماده و ضخامت وارد کنید، و مثل بالا با نام کابینت نام‌گذاری کنید. سه دسته (بدنه، پشتها، نماها) را جدا نگه دارید.
- اندازه ورق موجودی خود را تعیین کنید. بیشتر مناطق ورق ۲۴۴۰ × ۱۲۲۰ میلی‌متری عرضه میکنند، اما با فروشنده خود تأیید کنید، چون اندازه ورق در هر کشور فرق میکند.
- kerf اره را تنظیم کنید. kerf ۳ میلی‌متری برای اره میزی معمول است و ۴ میلی‌متر برای اره پنل‌بر، تا بهینهساز ماده‌ای را که هر برش حذف میکند کسر کند.
- روی قطعاتی که دیده میشوند جهت الیاف را قفل کنید: گِیبلها، پنل‌های انتهایی و نماهای روکش‌دار (این قفل فقط قطعاتی را مقید میکند که جهت الیاف برایشان تعیین شده باشد، آن هم روی ورقی که خودش الیاف داشته باشد — ورقهای جدید به‌طور پیش‌فرض الیاف عمودی دارند، پس بدون تنظیم اضافه کار میکند). طبقات، قیدهای رویی و پشتها را آزاد بگذارید تا بچرخند و الگوریتم چیدمان بتواند فضاهای خالی را پر کند.
- آن را اجرا کنید و تعداد ورق را بخوانید. یک لیست مرتب آشپزخانه حدود ۸۵ تا ۹۲٪ بازده میدهد؛ CutPlan دقیقاً تعداد ورق لازم برای هر دسته ماده را گزارش میکند.
مرحله ۵: خروجی بگیرید و برش بزنید
وقتی چیدمان درست به نظر رسید، آن را در قالبی که به اره شما می‌خورد به میز کار بفرستید:
- PDF برای برش دستی روی اره میزی یا اره پنل‌بر: هر ورق در یک صفحه، هر قطعه با شماره کابینت و اندازه نهایی برچسب خورده.
- DXF (خروجی Pro) برای روتر CNC یا اره پنل‌بر اتوماتیک، که مختصات قطعات را مستقیم از فایل می‌خواند.
- CSV وقتی فروشنده ورق‌ها را برای شما برش می‌زند و فقط به لیست قطعات نیاز دارد.
اول پنل‌های بدنه را برش بزنید، بعد پشتها و بعد نماها، و برچسب هر قطعه را همان لحظه‌ای که از اره بیرون می‌آید روی پنل بنویسید. دورریزهای ۱۸ میلی‌متری را برای پاخورها و نوارهای پرکننده نگه دارید؛ اینها معمولاً از همان ضایعاتی درمی‌آیند که الگوریتم چیدمان نتوانسته با یک پنل کامل پرشان کند. این کار را بکنید و آشپزخانه‌ای که شبیه ۸۸ مستطیل یکسان به نظر می‌رسد، خودش به ترتیب درست سرهم میشود.
آماده بهینه‌سازی لیست برش هستید؟
رایگان، مبتنی بر مرورگر، بدون نیاز به نصب. قطعات خود را وارد کنید و در عرض چند ثانیه چیدمان بهینه دریافت کنید.
← باز کردن بهینهسازسوالات متداول
برای 10 کابینت آشپزخانه چند ورق تخته سهلایه لازم دارم؟
برای ده کابینت ترکیبی از واحدهای زمینی و دیواری، پیش از دربها و نمای کشوها، حدود پنج تا هفت ورق مادهٔ بدنه 18mm بهعلاوهٔ دو ورق هاردبورد 6mm برای پشتها در نظر بگیرید. آشپزخانهٔ راهرویی حلشدهٔ بالا، پنج واحد زمینی، سه واحد دیواری و یک کمد بلند انباری، به 51 پنل بدنه رسید و به پنج ورق تخته سهلایه توس 18mm با 89% بهرهوری، دو ورق هاردبورد 6mm و دو ورق MDF 18mm برای نماهای صاف حل شد، در مجموع نه ورق. عدد واقعی با عرض کابینت، تعداد ردیف کشوهایی که میسازید (هر جعبه کشو پنج قطعه اضافه میکند)، اینکه انباری تمامقد باشد یا نه، و اینکه چقدر الیاف قفل میکنید نوسان دارد، پس هر قاعده سرانگشتی را فقط یک تخمین سفارش بدانید. قطعات را در یک بهینهساز وارد کنید تا شمارش دقیق برای هر گروه ماده به دست آورید، سپس یک ورق ذخیره از مادهٔ بدنه برای پارگی لبه و خطاهای اندازهگیری اضافه کنید.
برای بدنه کابینت از تخته سهلایه استفاده کنم یا MDF؟
برای جعبهها از تخته سهلایه استفاده کنید. سبکتر است، پیچ را در لبه بهمراتب بهتر نگه میدارد و در برابر ترشحهای گاهوبیگاه زیر سینک مقاوم است، که برای گِیبلها و طبقات باربر اهمیت دارد؛ لبههای MDF دور پیچ خرد میشوند و اگر خیس شوند باد میکنند. MDF را برای دربها و نماهای رنگپاششی نگه دارید، جایی که سطح کاملاً صاف و بدون الیافش دقیقاً همان چیزی است که زیر رنگ میخواهید، و جایی که هر پنل بهسادگی روی لولا آویزان است نه اینکه از آن خواسته شود بدنه را گونیا نگه دارد. همین تقسیم است که یک لیست معمول آشپزخانه سه گروه ماده دارد: تخته سهلایه بدنه 18mm، پشتهای هاردبورد 6mm و نماهای MDF 18mm. ورقهای با روکش ملامین انتخاب رایج بدنه در کارگاههای تولیدیاند چون از پیش پرداختشده میرسند و جز لبهبندی به چیزی نیاز ندارند، هرچند از تخته سهلایه ساده سنگینترند. هرچه انتخاب کنید، یک مادهٔ بدنه را در کل ردیف به کار ببرید تا کسرها برای هر کابینت یکسان بمانند.
الیاف روی پنل‌های جانبی کابینت باید در چه جهتی باشد؟
عمودی، از بالا به پایین، روی هر گِیبل نمایان و روی هر نمای روکش‌دار، تا یک ردیف کابینت از پاخور به بالا مثل یک الیاف پیوسته دیده شود. چشم یک گِیبل چرخیده را فوراً پیدا میکند، مخصوصاً در انتهای یک ردیف که پنل جانبی کنار یک درب می‌نشیند، و هیچ دقت ابعادی آن را پنهان نمی‌کند. نماهای MDF رنگپاششی الیافی ندارند که قفل شود، پس آزادشان بگذارید. آن جهت الیاف را در بهینهساز فقط برای وجوه نمایان قفل کنید و طبقات، ریل‌ها، کف‌ها، پشتها و قطعات جعبه کشو را آزاد بگذارید تا بچرخند، که بیشترِ بازدهی را که در غیر این صورت به‌خاطر این محدودیت از دست می‌دادید بازمی‌گرداند. قفل فقط قطعاتی را میبندد که الیاف برایشان تنظیم شده، روی موجودی‌ای که الیاف دارد؛ ورقهای جدید به‌طور پیش‌فرض الیاف عمودی دارند، پس از همان ابتدا کار میکند. در آشپزخانهٔ راهرویی حل‌شده، الیاف فقط روی گِیبل‌های نمایان قفل شد و تخته سهلایه بدنه همچنان با 89% بهرهوری حل شد.
آیا باید ضخامت لبهبندی را از اندازه قطعات کم کنم؟
بله، اگر میخواهید پنل تمامشده دقیقاً به اندازه هدفش برسد. لبهبندی ضخامت خودش را به هر لبهای که میپوشاند اضافه میکند، پس قطعهای که به اندازه نهایی بریده شده وقتی نوار رویش برود بزرگتر از اندازه میشود. برای لبهبندی 2mm روی دو لبهٔ مقابل، قطعه را در آن بُعد 4mm کوچکتر وارد کنید؛ اگر فقط یک لبه را لبهبندی میکنید، یک ضخامت نوار کم کنید. یک بار برای کل آشپزخانه تصمیم بگیرید، قاعده را بالای لیستتان بنویسید و آن را یکنواخت روی هر درب، نمای کشو و گِیبل نمایان اعمال کنید، چون 2mm فراموششده روی هر درب در طول یک ردیف به مشکلات آشکار در فاصله درزها، شکافهای نایکنواخت بین نماها و دربهایی که به همسایههایشان گیر میکنند میانجامد. لبههای پنهان بدنه که هرگز لبهبندی نمیشوند به هیچ کسری نیاز ندارند. کسر را کنار هر قطعهٔ لبهبندیشده در لیست یادداشت کنید تا هیچکس کنار اره آن را بار دوم اعمال نکند.
چگونه برای کابینتهای آشپزخانه لیست برش تهیه کنم؟
از اندازههای کابینت تمامشده شروع کنید و به سمت داخل تا قطعات پیش بروید. آشپزخانه را اندازه بگیرید، ردیف کابینتهای زمینی و دیواری را تعیین کنید، و به هر کابینت یک ارتفاع، عرض و عمق کلی بدهید. سپس هر کابینت را به پنلهایش بشکنید: دو طرف، یک سقف یا ریلهای بالا، یک کف، یک پشت، طبقهها و هر درب و نمای کشو، و هرکدام را بهصورت یک ردیف با طول، عرض، ضخامت، تعداد و مادهاش بنویسید. اندازهها از تفریق ساده میآیند، پس یک طبقه عرض کابینت منهای دو ضخامت طرف است، و پشت به اندازهٔ بدنهای که میبندد است. جهت الیاف را روی وجوه نمایان و هر کسر لبهبندی را کنار قطعه یادداشت کنید. برای هر کابینت تکرار کنید، سپس ردیفها را بر اساس ماده و ضخامت گروهبندی کنید، چون بدنهها و پشتها از موجودی متفاوتی بریده میشوند. آن جدول همان لیست برش است؛ عبور دادنش از یک بهینهساز آن را به یک چیدمان ورقبهورق تبدیل میکند، همانطور که آشپزخانهٔ راهرویی حلشدهٔ بالا نشان میدهد.